T H E L G I C A. 25 



Nonnunquam , sub speeic jiisti , princeps , quo ma- 

 jora a suo populo avertat damna , alii bellum in- 

 fert. Etiamsi hanc agendi rationem in viro priva« 

 to statim improbaveris , tamen , ubi totius populi 

 causa agitur, facile excusationi locus dabitur, si 

 idem foedera frangat, vicinive populi potentiam 

 imminuat; nam illa foedera sub priore Principe 

 sanciri potuerunt ; jam vero aliter agere populi ju- 

 bent commoda. 



Denique , ne plura afFeramus, cives persaepe 

 inviti arma gerere coguntur ; Principe enim , sive 

 justis causis ducto, sive ira aut dolore abrep- 

 to , bellum gerere opus esse putante, cives , cau- 

 sarum , ob quas bellum gesturi sint , inscii , nec eas 

 fite perspicientes (quod fit saepissinie^ , nisi con- 

 tra omne fas agere velint , ad arma vocati eadem 

 accingent. Itidem , si Princeps , totum populum re- 

 ferens, ab alio Principe laesus , vel quacunque de 

 causa, dedecore affectus sit. 



Oranes lias', quas posuimus , causas , etiamsi ad 

 justi et aequi leges exsctae , confestim dairnandae sint, 

 taraen in hac generis humani depravatione et po- 

 pulorii- -1 conditione, Incidere solere, ratio et his- 

 toria clocent. 



Quae omnia quum reputamus et negare adeo 

 non possuraus, populis, quibus de suis juri- 

 bus judicare licitimi esse nemo negaverit , ar- 

 ma saepe necessaria esse ; exspectamus summo ju- 

 re et raerito , qui Ethices doctrinam praescribere 



ve- 



