T H E L O G I C A. 53 



1-3. Rom. XIII. 1—7. XIV. 3. 4. Matih. XXII. 

 ai. I Petr. 11, 17. Tit. III. i.). Popiilum pro 

 libertate , qivX gaudet , sua jura vindicandi poiesta- 

 tem in principem conferre posse, haud facile quis 

 negaverit, Talis princeps populum , cui praeest , 

 refert ejusque nomine agit. Religioni' Christianae , 

 quae, qui aliis sint praepositi , subditorum maxi- 

 me saluti prospicere jubet, addictus , id sanctum 

 habeat et carum , ut reliquorum civium , qui se 

 suaque ipsi tradiderunt , amore ductus , hominum- 

 que praestantia motus , ad Numinis supremi cum 

 genere humano consilium attendat, et quantumpote 

 ut omnium universe , ita singulorum speciatim sa- 

 lutem promoveat (_:i); fraterno singulos amorecom- 

 plectens , benevolentia, justitia, aequitate , lenitate 

 imperium exercens , id agat,utquam maxime fortu- 



na- 



mus , sed semperet ubique, summus ut iufimus sit, Matth. XX. 

 26. sqq. Marc. X. 43. sqq. 



(i) Regesolimdicebantur Pfl/r«j , iSip/aK , Troifisvs^ Xaiav , 

 ftariisisi; , svsfysTCii. Andquis temporibus eo maxiuic constitu- 

 li eran: consilio, ut civium jura vindiearent. Cicero: ^e 

 Offic. Ltb. II. C, i?. haechabet: „nam cum premeTetiir inops 

 muUitttdo ab iis ,qui majores opes habebant , ad unum aliqtieni 

 confttgiehiittt , virtute praestatitem , qui cum prohiberet inapia 

 tenuiores ,aeqnitatc cons'ittiendS , stimtnos cum infimis pari ju- 

 re niinebat." Pariter Ari st o te les ,quem hic secutus est Cl- 

 cero, Cfr. Grae V ius, adh.l. Beneficentiam maxime regibus 

 propriam esse, disputat apud Xenophontem Socrates, 

 Mtmorab. lll. 1, Cfr. et Cicero, de Rep, Lib. I, C. 35. 

 p. 236. «<iq. item Lib, II. 



