T H E O L O G I C A. 85 



: r .'* ■ " 7.' "^ ' 



quem Hiskiam mtelHgendum censemus , eos ma- 

 nere, qui periculo erepti superessent (i). Haec de 

 hujus Orationis argumento (2). 



Adversarii nostri jam tria assumunt, quae haud 

 facile iis damus : 



I.) verba a comm, a — 4. directe Christianismi 

 tempora spectare ; 



2.) omnia ad vivum esse resecanda; 



3.) cunctos, qui ab incunabulis inde Christia- 

 nismi ad sua usque tempora Christo nomen dede- 

 rint , et bella tamen gesserint , falso Christianos 

 dici. 



De singulis quid sit, paucis videamus. Quod ad 

 primum attinet, vaticinium hocce statim impletuni 

 iri, quum Messias in scenam mundi prodiisset et 

 regnum suum condidisset, id unde habeant, me 

 nescire profiteor; multa imo pro contraria senten. 

 tia faciunt; ex ratione quippe , qua hunc locum 

 suramus vates praemittit , non adeo vaticinium 

 a Jehovae profectum esse dixerim , ad pacificum 

 tempus describendum , quo gauderent , qui in 

 Messiae castris mllitarent, scd carmen quoddam 



uni- 



Ci) Cfr. V. d. Palm Jesaiat verklaard en epgeheJderd ^ 

 Tom. I. pag. 66. sqq. 



(2) Mittimus h!c criticam in hosce versus inquisitionem , nec 

 locus hlc est refutare Eichornium, qui glossam esse pu- 

 ut ex Michae vaticiniis in raargine primum adscriptam , 

 quae deinde textul irrepserit. Cfr. Viri docti. Inleiding io ket 

 Oud* ■Teftament , Tom. II!. p. 123. 



