THEOLOGICA. 8? 



dimus, non esse nisi carmen quoddam ,jquo^',fe- 

 licissima tempora depingebantur , plures hoc Je- 

 saiae tempore in ore habuisse , et ideo hunc illud 

 praemisse, quo facilius ostenderet, in tanta mo- 

 rum pravitate , illud exoptatum tempus nondura 

 a Jehova concedi posse, sed contra poenas eos 

 manere, qui ita Jehovae voluntati sese oppone- 

 rent. 



,- a.) Valde dubito , an omnia ad vivum resecanda 

 sint. — Ubi niniirum veterum Hebraeorum vatum 

 orationes legimus , non obliviscendum est , orien- 

 tali eas eonscriptas esse sermone , vatesque pro 

 suae gentis indole , vivido , imaginatione pleno , 

 et haud raro hyperbolico usos esse dicendi gene- 

 re ^i); id quod tura maxime locum habet (quod 

 bene notetur ,) ubi futuram felicitatera describere 

 solebant (2). ,.,4 



3.) Nisi vanum et ampullantem Jesaiam dicere 

 velis , dicta sub conditione quadam inteUigenda 

 esse , in propatulo est ; nimirum , quando omnes 

 Numen supremum , ea ratione , qua Messias dic- 

 turus esset, manu fidei ejusque filiae araoris , 

 colerent, 



His 



(i) Utinam qui es Johannea Apocalypsi futura praedicere 

 solent , ad oriencalem sernionem semper actendissent; 



(a) Similes descriptiones plures in Jesaiae carminibus occur- 

 runt, ut XI. 2. Crf. hic Muntiaghe Gtschitdenis dtr 

 MensthheiJj Tom, VII. p. l88. sqq. 



