loj C O M M E N T A T I 



Commatum, quae aiFerunt , singula verba philo- 

 logice et critice cxplicare non opus est; sequen- 

 tia pionita nQStro consilio sufficiunt. 



Ex Exod. XXI. comm. 2.1 — 25. Levit. XXIV. 

 19, 20. et Deut. XIX. 16 — 21, constat, lege Mo- 

 saicd Judices juberi , eos , qui graviora crimina 

 commiserant, eddem poend afficere; quod jus ta- 

 lionis vulgo dicitur. Judaei vero sensim sensim-J 

 que a vera legum Mosaicarum indole, (secun- 

 dura quas minorum injuriarum talio, si laesus' 

 vellet, pecunia redimi poterat (1)), desciscentes y 

 privato cuique fus talioms liberura relinquebant ;■ 

 licet e Deuteronomii loco non nisi judicis decre- 

 to exerceretur. Judaeorum vero doctores Jesu tem-' 

 pore huic legis Mosaicae neglectui sese haud op« 

 posuisse, imo potius suo ipsorum exemplo ceteros 

 ad ultionem sumendam incitasse videntur. 



Porro ex Levit. XIX. comm. 17, 18, (ubileguntur: 



■iiN* n'Din HDin riDi'?^ ^♦nN"nj< kNJij'n'K'7 



- • •<■■ IrtV-; • ) 1.T V ^T : • I 



Non 



jieiuii edidit, Lips. 1826, pag. 300. sqq. Clar. Heringa, 

 yerklaring der Bergrede vnn Jesus , pag. 7 — 21. et quae 

 magno doctrinae apparatu scripsit T h 1 u c k , Philoltgisch- 

 thiologisch» Auslegung der Bergpredigt Ckristi , Hatnb. 1833, 



pag. 5—39- 



* (i) Cfrr. Josephus, Antiq,, L. IV, Cap, VIIL %. 35. 

 Kosenm ulieriis, in ScholHi ad Exodu» XXI, 34. Mi- 

 fhselis, Mvsaisch Rieht , «. 240. ■•i«iv'« 



