I04 COMMENTATIO 



vfuv f (jiM xvTKTTJjvxi Tw Tovyjpu' «AA* oaTig ffS fiXTrl- 

 ffei sm Tijv 'Ss^lav (toii fftxyovx, aTps^pov xutS) xx) Tviv 

 aKXijv» Kx) t5 Hxovri <TOt Kpidijvxi nx) tov %/twv« voti 

 Kx(oilv^ x0£g avT^ ax) to i[4,xTi0Vi ax) offTtg ffe 

 oiyyxpsixTst i/,iKiov fi/, UTTxys (zst xutou Suc — 

 Haecce verba non ad latuiii unguetn resecanda , 

 sed proverbialiter dicta esse, quivis , uie non 

 monente , intelligit ; quoriim adeo sensus liuc re- 

 dierit : no/i vim vi opponcre et par pari referrt ; 

 imo potius illatas injurias , quin et alias majores 

 ac plurei , aequo animo perferre , quam de ultione 

 et privala vindicta cogites , si ex judicis decreto 

 jura tua vindicari , vel alia legitima et Christiano 

 digna ratione injuriae illatae depelli nequeant. 

 Hunc verborum sensum esse , ipse Magister, qui, 

 quae dixerat , exemplo interpretari solebat , os- 

 lendit , quippe qui in Pharizaeos et Sadducaeos, 

 eum calumniantes et injuriil afficientes , acriter in- 

 vehi soleret, et tum demum, ubi Judices injustos 

 conspiceret, ut coram Pontifice Maximo, parum 

 quippe se profecturum sciens , quaevis pateretur. 

 Et hic quoque Jesus , alteram maxillam non prae« 

 bens , luce clarius ostendit , verba non ad vivum 

 resecanda esse. — Qut quaeso ! aliter interpretari 

 velis haec verba Jesu , qui coelitus descendit , ut 

 omnium et singulorum hominum salutem et feli- 

 citatem promoveret ; nonne tum , ut recte Cl. 

 Jl e r i n g a monuit , in pravos indulgens , in bonos 

 crudelis fuisset.f Nonne tum probi una cum im- 



pro" 



