T H E O L O G I C A. 113 



tem abdicasse idve a Petro admonitus fuisse non 



legitur (1). — Quum Paulus sibi a Judaeis insi- 



dias parari intellexisset , Tribuno eas indicari cura- 



vit ; Tribunoque eum stipante militibus , quo- 



rum praesidio ab omni vi tutus esset, nihil con- 



tradixit ; neque Apostolus , quamvis occasionem 



alios instituendi avide arripiens, Tribunura mili- 



tesve edocuit Deo displicere , si vim vi repellerent. 



(Act. XXIII.). — Denique, ut et theseos veri- 



tas ex contrarii absurditate probetur , Jesus Chris- 



tus ne suam quidem religionis doctrinam ad pacem 



perpetuam homines adducturam , sed dissensionum 



bellorumque causam futuram esse praenovit, ei- 



que de re discipulos monuit. (Matth. X. 34. 35* 



Coll. Lnc. XII. 49. 51. (2),; Praevidit itaque omni 



dubio procul moralem hominura conditionem non ita 



commutatum iri , ut pravos animi afFectus et cu- 



piditates plane deprimerent , nunquam contra jus 



age- 



CO Bene hic raonuit summus Orotius, Lucam, ubi perso- 

 narum qualitas specialem quandam vitae rautationem deside- 

 rabat, id silentio praeterire non solerc. M o s h e i ra , 1. c. 

 pag. 2(5(5. 



(2) Notum 6st, qut plures pervefse plane ex h. I. petierint 

 argumenta , ad probandum in Jesu Christi doctrina multarum 11- 

 tium et bellorum causas quaerendas esse. Cfr. Hamelsveld, 

 Bijbel verdetligd , II. D. p. 380. Muntinghe, Twee ver- 

 hanileli/tgen over den inyloed van den Chr, Godsdienst op het 

 yolktgeluki in ann. p. 113. Rcinhard, JPlan va» den Stieh' 

 ter det Chriitandomt, p. 120. sqq. 



JUN. H 



