T H E O L O G I C A. 157 



recepta est, incolentes, catholicismo addicti ma- 

 nent ! Qui , a sacrorum reformatione emendatus qui- 

 dem , Christianae religionis certe initia docet , ta- 

 men ex indole sua non potest non erga omnes 

 aliter sentientes odium et contemtum alere (i), 

 ne dicam Ethices doctrinam , multum a germana 

 Christi doctrina degenerasse, nec eam animi pie- 

 tatem alere posse, quam Christus voluit (2). — 

 Et quod ad regiones attinet, ubi Protestantismi 

 causam susceperunt atque tuiti sunt; ne obliviS' 

 camur, quaeso! homines, Catholicismo valedicto, 

 non statim unanima de quovis placito fuisse sen- 

 tentijl, nec, ut rei ratio secum ferebat, potuisse 

 non de multis inter se litigare ; quo factum ui 

 non doctiores viri tantum, verum integri quoque 

 populi, sacro ardore incitati, suarum singuli sen- 

 tentiarum patrocinium suscipientes , vi et armis 

 eas vindicare sibi impositum putarent ! — ^ Ex quo 

 lites illae sopitae sunt, quot reperiuntur, qui 

 non nisi nomen habent, ne ulll quidem religionis 

 Christianae cognitione imbuti, neque adeo eam 

 morum ducem habentes ! Quot, postquam princi- 

 piorum levitas a Gallis quaquaversum dispersa 



est, 



QO Cfr. Jerusalem, Over eenige yoorname waarheden van 

 den Godsdienst, le Deel pag. 421 en 423. H. Muntinghe, 

 in Theologia, Tom. II. pag 55— 59. 



(a) Cfr. W. A. v. Henge!, in Op. cir, , Tom. I. png 204* 

 snq. ibique laudd. 



