T H E O L Q I C A. 169 



quam ex Religionis Christianae doctrina , popiilo- 

 rum illam conjunctionem repetendam esse et jam 

 ante Christum fuisse. Etenim gentes indole, mo- 

 ribus , legibus et institutis adeo diversae , nec vi , 

 nec armis , quod tentaruni Romani , nec aliis ra- 

 tionibus junguntur , nisi humanitate, mutuique 

 amoris et benevolentiae vinculo : quod id inter 

 veteres populos efficere poterat , prorsus erat ig- 

 notum. Etiamsi enim veteres sacris jungerentur , 

 ut Hebraei Jeliovae cultu , Graeci templo commu- 

 ni et Jovis Olympii veneratione , Jones commu- 

 ni Dianae Ephesinae cultu , Romani feriis Latinis ; 

 tamen Hebraei ad Palaestinam , Spartani ad Spar- 

 tam , Athenienses ad Athenas , Romani ad Romam 

 ceteraeque omnes ad suas singulae civitates omnia 

 referre solebanc (i). Istiusraodi sacra unam qui- 

 dem gentem conjungebant , sed suorum singuli an^ 

 liquiorem et nobiliorem jactantes originem prae- 

 tantioresque Deos, reliquas omnes non poterant 

 non odio habere , ita ut ipsis illis sacris magis 

 magisque a se invicem disjungerentur (a). — 

 Haiid negamus religione apud Graecos , communi 

 instante periculo , ■xaKsig junctas fuisse ; Alexan- 



drum 



(O Hinc ex universa gentium erga se invicem ratione sem- 

 per beUa. Cfr. quae Placo Cliniam loquentem facit. De legi- 

 bus, Tom. I. pag. 7. cdit. nipont. 



C2) Cfr. Athanasius, Contra gentes , pag. 25. 2(5. Van 

 DortU, in Diss. laud. pag. 50. sqq. pa. sqq. 



