T H E O L G I C A. 197 



homtnum vitae tranquillae et in pace dcgendae in- 

 ■jecit cupiditatem. Hac beneticfi religionis doctriai\ 

 efFectum , ut homines vitae domesticae et socialis 

 commodis uti atque adeo vita melius frui disce- 

 rent, animusque eorum ad quietum rerum ordi- 

 nem componeretur. Uti hoc in singulis paulu 

 moratioribus civibus cernitur, ita in universis po- 

 puhs. Norunt omnes bellum pacis , omnibus 

 €Xoptatae, commoda destruere. Hinc commune 

 hodiernorum principum et populorura Christiano- 

 Tum votum et clara vox, pacem servandam esse; 

 praeterea homines in universum lenioribus et mi- 

 tioribus gaudent moribus ; unde ab omni saevitia 

 et crudelitate , atque adeo a bello mentem habent 

 alieniorem. Hinc raetus quidam homines obrepir , 

 si modo fando dictum audierunt, bellum suscep- 

 tura iri ; hinc omnes id agunt , ut , si periculum 

 est, ne bellum erupturum sit, ejus causas toliant 

 et amoveant; et, ubi bellum eruperit , quantocyus 

 ei finis imponatur. Hinc quoque hodie et per 

 brevius temporis spatium bella geruntur, et quan- 

 tum fieri potest , rarius , etiamsi hostili animo 

 sibi oppositi , confligunt. Quid quod adeo homi ■ 

 nes non plures , quara quibus opus est, ad arma 

 vocantur ? Tum demum plurimi , ubi bello jura 

 sua vindicare necesse est , arma capiunt , quibus 

 injuste agentem vel patria jura violantem dcbel- 

 lent , ipsique ostendanc , religionis Christianae 

 doctrinam (quod nonnulli ilh objecerunt) horaijiem 



