200 C O M iM E N T A T I O 



gionis Christianae, ut supra (Part. I. Cap. I. §. 

 3.) uberius explicuimus, non possunt non id 

 efficere , ut , qui pro civium libertate et salute 

 vindicanda arma capiunt , alacritate quddam lioc 

 faciant, gravissimum quippe siumi esse officium 

 censentes , ab ipso summo Numine jussum ; neque 

 hoc tantum , verura etiam , ut in ipso bello ge» 

 rundo sensu vere heroico , sincero , nec perfidi Z 

 nec tristes vel queruli versentur, sed viros vere 

 fortes sese praestent. 



Hoc nomine quoque , ut Christiani populi uni- 

 versi, ita singuli belligerantes prae veteribus ex- 

 cellunt. 



Bohemorum et Germanorum , justissimam cau- 

 sam armis tuentium , quae essent virtutes belli- 

 cae, nerao ignorat. Helvetii et Hatavi vera for- 

 titudine iuprimis elucent. Miramur illos , quum 

 libertatis studio ducti , sensu vere heroico, parvA 

 omnino manu adversus Albertum , Geszlerum et 

 Landenbergium jura sua- vindicarent; hos , et ex 

 iis llollandos maxime et Zeelandos , Carolo Quinto , 

 Philippo Secundo , Margarethae Parmensi, Gran- 

 vellio et Albae resistentes. Jactent Veteres suas 

 victorias ; non iis secundae Helvetiorum apud 

 Morgarten, Naeffels, Sempach , Granson, Murten 

 t't IVjarignam ; nec ii3 postponendi patriae nostrae 

 cives in bello octogenario , quod plures civitates , 

 plures viros , veri sensus heroici aere perenniora 

 uionumenta protulit. Quid mcmorem tot popu- 



los 



