I 



T H E L O G 1 C A. 215 



tenus in ipso bello gerundo sententiarum illa emeB- 

 datio conspicitur. 



Etiamsi gravissimum officium milites ducant pi- 



triae jura vi quoque vindicare , plurimi taroen 



(homines omnis sensu moralitaris destitutos sem- 



per excipimus,) horrore quodam sese ad ipsurn 



bellum gerundum accingentes , malint hostes non 



occidere, non sanguinem efFundere , non sclope- 



tis et gladiis uti ; omnes crudelitatem et atrocita- 



tem improbant et condemnant; qaod Socrates 



apud Platonem (i) cum Polemarcho disputat , 



hosti plurimum noxae inferri oportere, nemo non 



injustum, iniquum , irapium dixerit; hostes quam 



brevissime, fieri si potest , et clementissime coge- 



re ut patriae jura agnoscant , est coraraune desi- 



derium; ipsi duces, ne milites agrestiores g£nio 



indulgeant suo sub gravissima saepe poena ni- 



mium sanguinem efFundere vetant ; ab incolis prae- 



ter necessaria quidquam flagitare, sgros vastare et 



similia; qucd dt:cis imperium si quis migrasse 



deprehendatur , graviore poena crimen luere de- 



bet. Tali animo popuU Christiani se invicem vi 



et armis aggrediuntur ; — mox proehum com- 



mittunt, fortes quidem , at simul secum ipsi ex 



animo dolentes, quod homines alii cum aliis bel- 



lare cogantur , nec aliter vicaria jura agnoscant, 



Non exsuhant nec vohiptate quadam afficiuntur , 



ubi 



(l) Lib. I. de Rcp. 



