P R 00 E M I U M. i 



Is enim fuit Pericles , qui , mortuo Aristide atqiie 

 exsulante Themistocle, quum res publicas Athe- 

 niensium attigit , eas , priorum opera crescentes 

 quidem, sed adhuc tamen parvas, ita auxit , ut , 

 quum eas, primum ab aliis adjutus, dein solus 

 regeret, populares suos fecerit totius maris do- 

 minos, eosque, qui Peloponnesiacarum civitatum 

 societati fausto successu obniterentur. Quum ve- 

 ro , brevi post Periclis obitum , Athenienses ab 

 excelso statu dejicerentur , ac bellum Peloponne- 

 siacum, cujus auctor ille habebatur , Athenarum 

 subactione Lacedaemoniorumque victoria finiretur ; 

 gravissima orta est quaestio , utrum ejus politica 

 consilia Atheniensibus re vera profuerint, an potius 

 nocuerint. 



Quae quidem quaestio a doctissimis viris saepis- 

 sime agitata , Nobilissimo Phil. Theor. et Litr. 

 Hum. in Academia Lovaniensi Ordini digna visa 

 est, quae juvenum studiosorum dihgentiae com- 

 mitteretur, in qua vires suas experirentur (i). 

 Unus tantum in certamen prodiit , qui se, tam 

 argumenti in suas partes describendi dexteritate , 

 quam diligentia , qua ad fijicm usque (opus} illud 



per- 



(i) Conff. Annales Acad. Lovan. anni iSi8— 1819. Quacstio 

 Crat haec: Doceatur acciiratius ac diligenter undiqui fonti' 

 bus indictttis , qnodnam revera Pcriclis fuerit ingenium , et 

 quaenam illi tribnerida sint in rem ^theniensium pulilit-am 

 merita ? 



