L I T E R A R I A. 45 



respondit, ipsos victores fore , si omnibiis viribiis 

 bellum gererent ; seque vocatum et non vocatum iis 

 adfuturum promisit (1). Convocatis iterum so- 

 ciis , plurimi Athenienses accusarunt , bellumque 

 suscipiendum raonuerunt: Corinthiique metuentes , 

 ne Potidaea everteretur , orationem habuerunt : 

 qua dicta Lacedaemonii unicuique, et majori, et 

 minori ciyitati , sufFragii facultatem dederunt , ma- 

 jorque sociorum pars bellum gerendum esse decre* 

 vit; neque ullam amplius moram interponi volue- 

 runt. Anni tamen tempestas atque omnium rerum, 

 quibus in bello egerent, inopia prohibuit, quo- 

 minus statim in Atticam irruptionem facerent (a). 

 Hoc temporis spatio usus est Archidamus , qui "Pe- 

 riclis amicus habebatur (3), ut plurimas criminatio- 

 nes dilueret sociorumque animos demulceret j ita ut 

 quum legati Athenas missi essent , sperare liceret, 

 fore ut pax instauraretur. Sed quod Peloponnesii 

 postulabant, ut Athenienses a Potidaea disce- 

 derent , Aeginetasque suis legibus vivere sine* 

 rent; atque imprimis, ut Psephisma adversus Me- 

 garenses antiquaretur , impetrare non potuerunt. 

 Nec felicius iis cessit conatus , quo jam antea , pri- 

 m& legatione , Periclem e civitate ejicere voluerant; 



di- 



CO Thuc. I. cap. 88. iiB. 

 (2) Tbiic. I. cap. 119—125. 



Ci) Plui. in Per. cap. 33. p. 170. B. — Thuc. 11. cap. 

 13. — Jusiin. Philipp. III. cap. 7. 



