L I T E Pv A R I A. 59 



reddere conabantur. Verura, quantopere etiam his 

 onmibus commotus esset: , calamitates istaeeum fran- 

 gere non potuerunt; at quum pestlfero morbo plu- 

 rimos necessarios sororemque amisisset , eodem 

 quo solebat vultu, Xanthippum mortuum contueri 

 potuit. Quae tamen animi magnitudo, ne ho- 

 minis vires superare videretur, prohibuerimt quae 

 feeit Paralo, quem unum e legitimis filiis su- 

 perstitem habebat, a peste superato-. Quum 

 enim coronam mortuo imponere vellet, dolore 

 adeo commotus est, ut, quem nemo, (ut testatur 

 Plutarchus), unquam lacrimas fimdentem adspexe- 

 rat , in ejulatum erumperet , magnamque lacri- 

 marum vim profundere cogeretur (i). (Vid. Oh» 

 XLIII.^ 



Brevi autem postea Athenienses intelligere coe- 

 perunt, quantum imperatorem pubiicarumque re- 

 rum administratorem sua culpa amisissent ; idque 

 maxime ipsis apparuit, quum Agnon et Cleopom- 

 pus, quibus exercitum Pericli ereptum dederant , 

 re infecta a Potidaeae obsidione Athenas rediissent. 

 Morbus enim non tantum classiarios afflixerat, 

 verum contagio etiam ad eos , qui jam antea in 

 obsidione versati fuerant , sese extenderat , ita ut 

 paucis diebus, e quater mille militibus, mille et 

 sexcenti succumberent (2). Itaque brevi postquam 



Pe- 



(i) Plut. in Per. cap. 36. p. 171. F, sq. 



(2) Thuc. II. cap. 58. — Diod. Sic. XI l, cap. 46. 



