L I T E R A R I A. 79 



Sectio II. §. 3, 

 xcii h^ioTXi civ ccKoyui; avTimSltTTii 'iraKiv stt) to 

 6ap<rs7v. Id etiani Plutarchus , quamquam diversa 

 quadam ratione, de eo testatus est (i); ad- 

 dens : 'i^ei^s tjjv pijTopiKjiv , C^iaTci UXoiTuvx) (2) , 

 lijuxct.yayiav oZcxv , Kxi fisyi^TOv spyov auTtjg , tviv 

 vrsp\ Toi ^dvi m) TrMii f^sSohv , u(T7rsp Tivxg Tovovg 

 Kx) cpddyyovg ^v%^g , (akTC sfi[^s?^ovg dcpijg kx) xpov- 

 o-sug hopisvovg. Incredibilis vero ille successus , quem 

 Periclis eloquentia habuit , non modo ex illa arte 

 explicandus est; sed e viri probitate atque inte- 

 gritate, de qua phiribus dicere ab hocloco alienum 

 est. Verum ingenii animique dotes , quibus Pe- 

 ricles tam illustris fuit , adeo arcte inter se con- 

 junctae sunt, iit de his loqui non possis, nisi et 

 illas tangas. Quod Uiculenter apparuit cognoniine , 

 quo Pericles ab antiquis appellatus fuit. Quam- 

 quam enim Olympii nomen ob divinam oris prac- 

 stantiam acceperat, (uti Cicero os coelestissimum 

 vocatus est (3)), tamen tantae in eo elucebant 

 virtutes , ut posteri dubii haererent , utrum ip- 

 sius ingenium praedicarent e divino quodam fonte 

 profluxisse (4) ; an potius crederent , virtutes , qui- 



bus 



p. 134. C. Is non admodiim sese Periclem mirari profitetur, . 

 Sed versatur in laude Valentis Imperatoris. Eadem ratione 

 usus esse videtur Himerius p. 834. 



CO Plut. in Per. cap. 15. p. 161. C. 



(1) In Phaedr. p. 271. €• 



Ca) Vell. Paterc. II. cap. 66. §. 3. 



(4J Appellationis causam explicarunt Plut. in Per. cap. 8. 



p. iz(u 



