L I T E R A R I A. 8i 



Sectio II> §• 3- 



ante Periclem cujus scripta quaedam feruntur(X)* 

 Haec testimonia , quae non consulto , sed temere et 

 dubitanter data , refutantur diserta Quinctiliani affir- 

 matione, sese, licet a Cicerone in Bruto moni- 

 tum , Periclis aliqua ferri, nihil reperisse tanta 

 eloquentiae fama dignum (2). Testatur idem , nul- 

 la Pericleae eloquentiae monumenta ad sua tempo- 

 ra pervenisse; sed contra ea significat: Periclem De- 

 mademque nihil posteritati reliquisse (3). Ac Plu- 

 tarchus , qui omnia ad Periclem pertinentia de- 

 dita opera indagavit , exceptis psephismatibus , ni- 

 hil a Pericle scriptum, post ejus mortem , inven- 

 tum fuisse contendit (4). Accedat observatio , 

 quod Thucydides nullas Periclis orationes finxisset, 

 si ulla earum superfuisset , quippe e quarum com- 

 paratione continuo apparuisset, qua in re ab ipsis 

 Periclis verbis discessisset ; nec tum difficile fuisset : 

 T^t/ dnpllSsixv aiiTijv Tuv >,£xSivTuv 'Bixix,vyifj!,ovev(rtxi (_5^. 

 Existimandus fortasse Suidas (6) Ciceronis 

 locos ita accepisse, ac si Pericles primus scrip» 

 tam orationem in judicio recitasset: otrTi? Trpu' 

 Tog ypxTTTOv hoyov iv ^ixcaTyipiu eJTre , tuv Tpo i»u- 



CO I" Brut. cap. 7. 



(n) Instt. Orat. III. cap. i. 



(3) Lib. XII. cap. 3. et 10. 



(4) Plut. in Per. cap. 8, p. 156. C. — Pseudo Plut. in vica 

 Antiphontis, p. 832. D. ^ 



(5) Thuc. I. cap. 21. 



(6) In voce Tlepfx^, — Ex eo Eudocia Violet. p. 333. 

 CLAR, F 



