L I T E R. A Pv I A. 93 



SecuoII. §.s* 

 Nam, uti Plutarchus animadvertit , non eadem erat 



Philosophi et Politici vita: quorum ille in rebus 



honestis mentem exercebat , minime exterarum re- 



rum indigam: hic, ad usiim hominum accom- 



modans virtutem , necessario utebatur divitiis , ut 



honeste inter populares viveret. Quumque minime 



in illorum Politicorum numero censendus fuerit, 



qui e publicis pecuniis privatum quaestum faci- 



ant; uxor autem e prodiga Megaclis gente oriun- 



da (i), filiique, ad luxuriam possessionumque 



dilapidationem essent proclives; omnem rei fami- 



liari operam dedit : ita ut in ampla hac domo et 



opibus affluente, nihil efflueret, verum oranes 



impensae omniaque emolumenta certo essent nu- 



mero et modo constituta, Quae ut efficeret, 



praesertim Euangeli servi opera utebatur; quem 



praeclara supra ceteros indole praeditum, ipse ad 



domesticam disciplinam instituerat. Vehementer 



tamen haec displicuerunt mulieri filiisque, qui 



suas querelas ubique proferentes, patrem avaritiae 



accusarunt. Ac sane filii amicum, qui huic pecu- 



nias mutuas dederat , deinde suas repetierat, in jus 



vocavit, Sed , quamvis igitur recusaret prodigi in- 



opiae succurrere, ab avaritiae criminatione plane 



libe- 



no cap. 8. p. 83. li. — Diog. Laert. Lib. II. segm. 6. — 

 Himer. apud Phot. p. 1088. p. 84. Wernsd. quique ibi ci- 

 tantur. — Schaub. lib. laud. p, 7. sq. 



Ci) Conf. Aristoph. Nub. vs. 46. sqq. ibiq. Schol. 



