102 COMMENTATIO 



Scctio II. §. 7. 



«v^AwToy iiTTo %pj}|C4«T«i/ ; quem Pissuthnes frustra 

 tentavit, qulque moriens , licet in vita multos 

 reges tyrannosque superasset potentia, ue una 

 quidera drachma fortunas suas , quas pater sibi re- 

 liquerat, reddidit ampliores (i). Nec illa erga 

 populares fides , patriaeque amor unquam immi- 

 nutus fuit. Gravissimis quamvis injuriis et con- 

 tumeliis a civibus affectus, ipsis tamen nequa- 

 quam defuit, quum alios Praetores experti, ve- 

 rum eos cho fastidientes , rerum publicarum cu* 

 ram iterum in Periclem detulerant. Immo letife- 

 ra aegritudine laborans , ultima suspiria duxit, in 

 salute civium curanda occupatus. 



Quum igitur omnes cives tanto amore proseque- 

 retur Pericles , qua caritate illos amplexum ipsum 

 fuisse putemus , quos familiares atque amicos ha» 

 beret? Neque enim fuit vulgaris amicus atque ex 

 illorum grege, qui 



.... diffugiunt cadis 

 Cum faece siccatis amici , 

 Ferre jugum pariter dolosi (a). 



sed certus in re incerta cernebatur; ita ut postea 



ejus 



(i) Plut. 1. I. et cap. 16. p. 161. fine. Comp. int. Per. et 

 Fab. Max. cap. 3. p. 191. C. — Isocr. de Pace cap.40. p. 184. 

 Steph. — Ad hanc integritatera spectarunt Himerius p. 284. et 

 Liban. Ep. 1059. 



(2) Hor. Carm. I. carm. 35. vs. 126. sqq. 



