L I T E R A 11 I A. 105 



«ectio II. 

 tabatur hominura in politicis rebus studiis , totius- 



que civitatis singulorumve commodis. Inimicitiae 



V. c. quae Pericli cum Cimone per omne vitae 



spatium intercesserunt , Thucydidemque Civitate 



privarunt, e tali potissimum causa exphcandae vi- 



dentur. Quo splendidius emicuit , quoties to- 



tius Populi libidini resisteret , eorumve animos 



de salute desperantes erigeret. Quis mihi pin- 



gat Periclem , dum omnes perterriti et trepidantes 



solem deficientem adspiciunt, seque Deorum irae 



subducere conantur, placido serenoque vultu ad« 



stantem, pallidaeque atque anxiae multitudini por- 



tenti causara explicantera ? 



Non adeo fulget, sed constantius elucet in Pe- 



riclis vita privata. Longe ab iis discrepans , qui- 



bus levissimum quodque iram excitet , ut sui obli- 



ti in convicia erumpant ; per totum diem patienter 



tulit contumelias et maledicta, quibus , in foro 



seria agitans , a petulanti quodara horaine laces- 



situs fuerat. Tandem vesperascit; domum rever- 



titur Pericles, nec gravitas deest incessui, nec 



comitas vultui; vel sic tamen sequitur ipsum 



et conviciis proscindit idem iste homo impuden- 



tissimus. Quid Pericles ? Uni ex servis mandat , 



ut lumine acccnso, hominera comitetur ac do- 



mum reducat (i^. — Cogitemus aliquera Impera- 



to- 



O) Plut. in Per. cap. 5. p. 154. D. — Basil. Magn. Hom, 

 XXIV. Tom. I. p. 57(5. ed, Paris t6i^. f. m. 



