5 cdoIII.§.i' 



114 C O M M E N T A T I 



signeni mutationem subire debuit. Ita aequili- 

 brium inter optimates pauperioresque prarsiis pe- 

 riit ; quum plurimi ex his dignitate , cujus primum 

 expertes , nunc vero participes erant , ex indigorum 

 numero in nobiliorum censum transirent. Quae res 

 Ephialtem permovit , ut nimiae hujus tribunalis auc« 

 toritati resisteret , ne omne rcrum arbitrium ad 

 potentiores rediret. Nam quominus credamus, Pe- 

 riclera hoc judiciimi fregisse, quod ejus severitatem 

 metuerit ,, socii prohibet fama , quem summae fuis- 

 se integritatis et continentiae omnibus constat; 

 certe ad tale quid elliciendum , nunquam ille 

 adjutricem praebuisset manum. 



Haec fere sunt , quae egit Pericles ad Po» 

 puli auctoritatem confirmandam , ac contra ditio- 

 rum vexationes defendendam. Non enim quis 

 facile dicat, populare fuisse decretum , quo quin- 

 quefere millia civium , civitatis jure privata fuerint. 

 Nec vulgi dominationi favere potuerunt crebrae 

 illae colpniae , quarura principes quidem opulentiores 

 erant , quae vero maximam partem inserviebant ad 

 Athenas nimia egenorum frequentia hberandas, Sed 

 Pericles , qui res ipsas curans , speciera libenter Po- 

 pulo cedebat , sivit ut Democratiae nomine delec- 

 taretur , dunimodo penes se esset ipsum impe- 

 rium. 



Quae Periclis agendi ratio omni aevo acerrimos ei 

 excitavit accusatores ; quorum tamen non nisi eos 

 sudiemus, qui aetate fuerunt propiores ; quia post- 



erio- 



