L I T E R A R 1 A. 121 



ScCtioIlI. §. I. 



et fautor. Sed et hoc utrique accidit, ut rei 

 publicae , quaih instituerant , fornia necessario peri- 

 re deberet, quum postea alii, non iisdem virtuti- 

 bus praediti, ad imperium accessissent. Augusti 

 dominatio mox in tyrannidem, Periclea in liberri- 

 mam istam Democratiam vel potius Anarchiam abiit ; 

 quum omnia decreta sunt e turbulentissimorum De- 

 magogorum , Cleonis, Alcibiadis , aliorum arbitrio: 

 ita ut , quum ii , qui moderatiores erant , veluti Ni- 

 cias, resistere non possent ac tacerent, brevi urbs 

 perierit et Lysandrum victorem exceperit. 



Multum huc etiam contulit Comoediae licentia ; 

 quae haud scioan inter praecipuas occidentis Athe- 

 niensium Civitatis causas recensenda sit. Hi priscae 

 Comoediae poetae non tantum 



Si quis crat digntis describi , qiiod malus aut fur , 

 Quod moechus foret , aut sicarius , aut alioqui 

 Famosus ; mtilta cum libertate notabant (1); 



sed et omnia , licet essent optima , aggredi sole- 

 bant , eosque potissimiim viros plebis risui ex- 

 ponere , qui meritis conspicui , ac rebus praecla- 

 re gestis auctoritatem apud cives fuerant adep- 

 ti (2). Ista vero licentia maxime invaUiit , 

 qmun , Pericle de iraperio cura Cimone certan- 



te, 



CO Hor. Sermm. Lib. I. Eclog. 4. vs. 3. sqq. 

 CO Conf. Cic. de Rep. IV. cap. lo. p. 476. Orell. — apud 

 Augustin. de Civ. Dei, Lib. II. cap, 9. 



