H T E R A R I A. 131 



SectioIII.$.5. 

 in eos animum satis indicabant: quod nunquam 



evidentius apparuit , quam quum per totam Grae- 



ciam legatos misit. Omnes civitates hujus socie- 



tatis participes, Atheniensibus primas partes ce« 



dentes , eos adjuvare debebant contra Lacedaemo- 



nios, hoc foedere exclusos. Iste tamen conatus 



Pericli non successit; qui profecto non omisis- 



set , hos socics uti et illos , quibuscum Aristi- 



des foedus inierat, paulatim sibi subjicere. Tan- 



dem post multas molitiones et contentiones , res 



eo devenit, ut bellum illud famosum diutius evita- 



ri non posset. ' 



Et hlc optima mihi praeberi videtur occasio , 



qua dijudicemus , utrum Pericles Atheniensium im' 



perio profuerit, an nocuerit. Hoc enira semper 



ipsi datum est crimini, quod belli Peloporinesiaci 



fuerit auctor ; ita ut ne posteriores quidem absti- 



nuerint a repetendis illis ridiculis fabellis , e ca- 



lumniis Comicorum ortis. Neque Athenienses, 



neque Peloponnesii , iidera erant illi Graeci , qui 



pridem , ob unam mulierculam raptam , Ilium 



everterant : vera causa erat invidia in Lacedaemo- 



nios , ac patriae augendae ciipiditas , quam Pe- 



ricles quotidie in Atheniensiura animis alebat at- 



que excitabat (i). (juum igitur hoc bellura Peri- 



clis 



(i) Conf. iraprimis Cel. Wyttenb. in Bibl. Crit. III. 3. p. 

 79. sqq. et Marxius ad Ephori fragmm. p. 230. sqq. 



I 2 



