L I T E R A R I A. 65 



debemus , quam ab eo , cui natura dederat vul* 

 tum ad risum minime proclivem et insignem gravi- 

 tatem. Erant Pericles et qui eum secuti sunt ora- 

 tores , teste Cicerone (i) , grandes verbis , crebri 

 sententiis, compressione rerum breves et ob eam 

 ipsam causam interdum subobscuri. Periclis igitur 

 eloquentlam foro et castris , quam palaestrae ap- 

 tiorem fuisse puto , et redoluisse ea tempora , 

 quum civitas Athenarura , nominis famd celebrata , 

 in viro principe plus aliquanto , quam nudam rei 

 militaris scientiam exigebat. Pleraeque autem ea« 

 rum , quas enumeravimus , doiiam quum a nemi- 

 ne , qui quidem boni Oratoris laudem ambit , abes- 

 se possint, in nuUa earum verus eloquentiae Pe* 

 ricleae character et typus poni poterit. Difficile 

 est certi quid de eo aifirmare , praesertim juveni , 

 qui oratorum veterum monuraenta vixdum atti- 

 glt; vel sic tamen finera illius eloquentiae in do- 

 cendo non teraere mihi constituere videor, viam* 

 que, quae ad eum finem duceiet, insignem pru- 

 dentiam civilem. 



Quum raodo calcuUun meum adjecerim iis , qui ne- 

 gant quicquam praeter decreta a Peiicle relictum 

 fuisse, nolo tamen ilhid eo valere , quasi arbi- 

 trer illum ea , quae dicturus esset , non domi e!a« 

 borasse et scripto mandasse. Scio equidem fuisse , 

 qui fontes tuv Koyuv (T%eliwv ab eo reclusos dice- 



rent : 



(0 Cic. Brut. 7. Gf. II. Orat. 4. Plut. Per. passim. 



BooT E 



