St C O M M E N T A T I O 



sententiam laturi sumus de Pericle , quem , ut 



populi partes amplexus fuerat , debuisse quovis 



modo oligarchiae fundamenta convellere , nemo cer- 



te infitias ibit. Quodammodo jam ei praeiverat Aris- 



tides , quum aditum ad summos honores cuivis 



patere voluerat (i): praeiverant alii (a), qui ma- 



gistratus non sufFragiis , ut a Solone institutum , 



sed sorte creari voluerani, quod dudura antea Qk 



^x^xiou) in usu fuisse , Plutarchus auctor est. 



Negari tamen nequit, ita unicum sublatum fuisse 



veteris disciplinae praesidium, nec inanes dicendae 



Isocratis querelae : sensitque Pericles facinoris invi- 



diam , quare non aperte concilii potentiam impug- 



navit, sed Ephialten, majoris integritatis, quara 



prudentiae virum , et in consiliis praecipiiem ni- 



rais subornavit, qui rem agitaret. Adde etiam, 



vivo adhuc Pericle, in ipso bello Peloponnesiaco 



populi licentiam eo usque processisse , ut necesse 



esset, poenam capitalem sancire in eum, qui de 



navibus pecuniisque sepositis , sine summi neces- 



sitate adhibendis , ad populum ferre auderet (3). 



Legis igitur rigor jam illud assequi debebat , quod 



olira facile efFecisset fola gravissimi concilii cogi- 



tatio et censoriae notae metus. 



Quum 



(0 Plut. Arist. 24. 



(2) Vide liergman. ad Areopag. 8. Lusac. de Socrate cive, 

 p. 62. cf. Arist. Polit. II. is. Plu:. Sol. 18. coll. Plut. Arist. 

 I. et 32. 



Ca) TUuc. II. 24. 



