L I T E R A R I A. »9 



docet, vendillonem talem fuisse aliquando proposi- 

 tam in eos , qui non agnoscerenc populi con- 

 demnationem et rae quidem inducit , ut putera Plu- 

 tarchum in genere narrare, quod iis tantummodo 

 aCcidit , qui provocarunt ad judices et caustl ceci- 

 derunt. Legem enira laudatam diversam fuisse a 

 Periclea et nova continuisse, verosimile non est. — 

 Neque est , cur hos peregrinos , qui in civitatem ir- 

 repserant , mitius tractatos fuisse credamus , quam 

 inquilinos , qui , nisi quotannis vectigal solverent , 

 ut servi prostabant (1). 



Postremo quaeripotest utrum populus Periclis ca- 

 lamitates cogitans , legem illam , suadente eo , abro- 

 gaverit , an vero illa sensim in desuetudinem abie- 

 rit. Plutarchus narrat quidcm Periclem rogationem 

 de toUend^ lege ad populum tulisse , neque tamen 

 in hanc sententiam decrevisse populum indicat. 

 Potius igitur dicendura duplicera Athenienses Peri- 

 cli gratiam concessisse: priraum , ut lilius in tri- 

 bum referretur sive '^'^iioiromoq (a) esset, tura ut 

 a patre adoptatus in phratriam reciperetur (3) : 

 quo facto aditus ei patebat ad omnes honores , 

 plenum adepto jus civium. 



S. 9. 



10—12; rainus probanda censeo, quae disputat vir doctns 

 p. 92 seq. 



(i) Demosth. c. Aristog. p. 787. fin. Pollux. VIII. ^g. 



'(."O Vid. Suidas in v. 



(3) Plut. 1. 1. cf. omnino Platner, Eeytriige Z. Att. RecUte 

 C. V. S. 6. 



