L 1 T E R. A R I A. 95 



tonicus, ut ostendat suam reprehensionem non 

 deberi malo Spartanorum mores imitandi studio , 

 sed niti ipsA veritate , vereor ne speciosius , quam 

 gravius sit. „ Qut factum , inquit , ut sub finem 

 vitae Pericles a civibus peculatus accusatus , immo 

 paene ad mortem damnatus sit , ni ipse eorum 

 animis talem injustitiam et feritatem injecisset?" 

 lisdem telis facile Aristidem atque ipsum Socratem 

 obruere possumus , quorum alter ostracismo ex- 

 pulsus , alter ad cicutam damnatus est , non sul 

 utique culpa, sed fortunae iniquitate et pravis in- 

 vidornm studiis. 



Quamquam igitur Periclem omni culp^ liberare 

 nec volo , nec possum ; lioc tamen contendo , tum 

 plures alias res contribuisse ad morum corrupte- 

 lam , tum imprimis bellum Peloponnesiacum et pes- 

 tem, quae Atticam vexavit. Bellum illud utpote 

 inter Graecos gestum , genere et origine conjunc- 

 tos , longe et multum distat a bellis, quae Grae- 

 ci cum barbaris olim gesserant et rectius multo 

 vraviq (i), quam Tro^ifcog dicitur: bellum exter- 

 num valet ad virtutem excitandam et singulos ac- 

 cendit ad praeclara quaevis; seditio domestica con- 

 tra, malis orta initiis numquam bonos fructus 

 producere potest. Et quid factum putemus, quum 

 talis tumultus furoribus se adjungeret dira lues , 



quae 



CO Confcrri meretuF Iccus insignis apiid Pliton. de Rep. V. 

 P' 47.0. 



