34 



C M M E N T A T I U 



quam disertius , quantum in eo fuerit declarari 

 potuisset; iion aliud vero responsum tulerunt, 

 quam ut ipsi se purgarent piaculo Taenario et 

 Palladis Clialcioeci (i). Deinde multa alia postu- 

 lavere bellumque nullum fore promisere , modo re- 

 vocaretur decretum Megaricum (a}: cui jussui quum 

 restiterit Pericles solus habetur belli auctor. At 

 optimo ille consilio decretum non revocandum esse 

 censebat : quilcunque enim de caus^ latum sit, tol- 

 li illudLacedaemoniorum jussu non poterat, quum 

 vel minima concessio foret imbecillitatis metusque 

 indicium (3). Deinde si aliqua spes fuisset fore, 

 ut hoo modo omnis belli matg-ia extingueretur , 

 nec arma sumerent hostes; aliquid fortasse conce- 

 dendum fuisset. Verum probe intelligebat Pericles. 

 viam ita sterni ad duriores conditiones , sicut mox 

 probavittertiaeaque ultimalegatio , quae pacem oiFe* 

 rebat , ea lege , ut Athenienses Graecos ccvrovofiovg esse 

 sinerent (4). Id vero nihil aliud erat , quam postu- 

 lare , ut Athenae sponte omnem splendorem depo- 

 nerent, omnibusque reditibus spoliandas se praebe- 

 rent et interitum sibi ipsae pararent (5). Placuit 



igi- 



CO Thuc. 1. 12S. 



(2) Idem 139. add. Aelian. V. H. XII. 53. ibique Kiihn. 

 Aristoph. Acharn. v. 530.-540. — cf. de hoc et alio mox 

 laudando 1 Siivern 1. c. 



Cs) Pliit. Per. 31. Thuc. I. 140. 



(4) Thuc. I. 139. 



(5^ Orat. Periclis apud Thuc. I. 140. seqq. Heeren, Ideen. 

 V. III. p. 227. 



