44 COMMENTATIO 



improbum demagogum pro optimo cive mor- 

 tuum cuperer (i). 



S. 14- 



Odium tamen illud non diu erat duraturum , sed 

 simul cum plagd huic illatd iram suam deposuerunt 

 Athenienses , quos suae saepius levitatis poenituis- 

 se , crebro apparuit (2). Neminem enim se habe- 

 re, qui vel longo intervallo Periclem referret, quo- 

 tidie sentiebant , desiderantes ejus prudentiam et in 

 arduis rebus constantiam. Quum igitur tandem 

 amicorum precibus raotus prodiret , eum non re« 

 stituerunt, verum ampliorem etiam ^3), quam 

 ante, potentiam in eum detulerunt: quid? quod, 

 ut veterem injuriam repararent , legis ab ipso latae 

 gratiara ei facere nulli dubitarunt (4), 



Verum non diu hac illi potentid frui licuit; natn 



pestis illa , quac ei jam duos fih'os eripuerat, ne- 



que ab ipso manura continuit. Lento morbo con- 



sumptus obiit ille , qui moriens vere de se praedi- 



care poterat , per omne tempus , quod Reip. prae- 



fuerat , nuUura unquam civera sujI culpd luctfis . 



vestera induisse (5). 



Ab- 



(0 Arist. in. 433. 

 (i) Cf. Isocr, de Permut. c- 9. 



(3) Thuc. II. 65. ffTpxTiiyov s^tXovTO xai xdvTX ri 

 trpdyiidTa sriTfS^civ. 

 ^4) Plut. Per. 37. Ea de re infra copiosius cxponemus. 

 C5) Plut. Per. 38. 



