256 C O M M. L I T E R A R I A. 



bac inscriptione insignitae: 'Ek tov IlspuO^eoug Sjj- 

 [xviropixq /3' yvccfAxi. Harum postrema a Meursio 

 communicata, ita sese habet: ttxvtx yxp tts^uxs 

 5' £^x(7(rov<TSi%i : quae eadem verba leguntur in Thu- 

 cydidis Lib. IL cap. 65. Ex quo facilis oritur 

 suspicio, illas scntentias e Thucydide esse excer- 

 ptas. Mirum enim sit, si Meursii admonitio 

 nullum excitaverit , ad eas sententias inspicien- 

 das ; quae si quid novi continerent , certissime 

 cum eruditorum corona fuissent communicatae. 

 Unum tamen est , cur haecce opinio dubi- 

 tationi obnoxia esse possit ; in. inscriptione 

 legitur /3', quum revera non sit secunda ora- 

 tio , quam Thucydides Pericli tribuat , sed ter- 

 tia. 



Superest in Aristotele fragmentum funebris Ora» 

 tionis , a Pericle dictae , quod in Thucydidea non 

 invenitur. Goellerus vult, Aristotelem eo loco ^i) 

 dixisse , Periclem ab hacce sententia Orationis ini- 

 tium duxisse; nihil tamen ibi legitur nisi: Uspi- 

 KX^? tIv i^iTxCPiov Xsyav , tviv vsotvitx ix t?? iroXsoix; 



0iVVjpVi7&0il t atTTTSp TO SXp ix TOV iviXVTOJ i^xipsSsii]' 



Subaudiendum f^);? , quod alio loco CO ab Aristo- 

 teie additur: wVjrfp nsptx\iig s^vi' rm vsotjitx 

 Tijv azohoiisvviv iy t^ 7roXsiJt,-s> ouTug viCPxviffSxi i» 



(t) Pvheit. I, 7. p. 5:9. B. unda sua Dion. HaHc. p. 733. R. 



(2) ! iK-tt. IH. 10. p. 5:11. C. • 



