226 C O M M. L I T E R A R I A. 



vix piitem, Plutarchi narrationein tatn scrupulose 

 accipi oporiere, quasi per eani indicetur, post 

 Aspasiae accusationem psephisma de impietate a Dio- 

 pithe esse scriptum ; sed contra , quum Anaxa- 

 gorae accusatio narrationi de Aspasiae judicio in- 

 terponatur , existimem , haec omnia ad idera fere 

 temporis spatium referenda esse. 



Anaxagoram tuto se aggressuros putabant inimi- 

 ci , quoniam Pericles , rebus publicis unice vacans , 

 inque bellicis expeditionibus extra Athenas versatus , 

 Philosophi familiaritate minus quam antea uteba- 

 tur (i). Simul instabant, ut Pericles pecunia- 

 rum , sibi commissarum , apud Prytanes rationes 

 redderet: deinde eum coram Heliastico tribunali 

 repetundarum vel injuriae accusare voluerunt (2): 

 quod postremum tamen eventu caruisse videtur. 



Aspasiam precibus lacrimisque damnationi eripuit 

 Pericles; quamquam id contraleges, ut testaturAe- 

 schines apud Plutarchum (3). Ex quononnulli con- 

 jecerunt , Aspasiam condemnatam fuisse ab Areopa- 

 gitarum judicio; ubi, si quis prooemium diceret, 

 vel miserationem aut indignationem causae induceret , 



prae- 



thiS idern V. C. in Epist. ,id Ampliss. Collot d'Escury; in 

 Cl. Kampeni IViuseo Vol. X. Tom. I. p. 7. 



Ci) Hujus rei exemplum dcdit Plut. in Per. cap. 16. in Cne 

 p. 162. C. — Conf. Scct. II. ^. 7. 



(2) Plut. in Per. cap. 32. p. I69. E. 



(s) In Per. 1. I. — Conf. Liiciani Amorr. pag. 431. R, 



