O B S E R V A T I O N E S. 227 



pneco, in mediiim progressus , statim silentium ei 

 imponere debebat, ut judices, nullis verborum ar- 

 tificiis decepti, res tantum ipsas considerarent (i). 

 Verum , quamquam Areopagiticus Senatus de rebus 

 ad religionem pertinentibus postea judicavit (a), 

 non tamen verisimile est, ipsum nuper a Pericle 

 imminutum de talibus rebus judicasse. Praeter- 

 ea e duobus Quinctiliani locis (3) conjici potest, 

 eandem legem in omnibus tribunalibus valuisse ; 

 quaraquam contra eam saepissime fuisse peccatum , ex 

 pluribus Graecorum Oratorum , aliorumque testimo- 

 niis apparet (4). Denique Aspasiam atque Anaxa» 

 goram eodem fere tempore ejusdemque criminis 

 accusatos, in idem etiam judicium vocatos esse, 

 non fecile negabitur ; Anaxagoram autem non 

 apud Areopagitas, sed apud Hcliastas, accusatum 

 esse , verisimillima virorum doctorum sententia 

 est. Atque ita ad praeclari hujus Philosophi ac- 

 cusationem devolvimur, de qua copiosissime egit 

 Schaubachius ; qui omnes veterum narrationes, 

 nonnihil inter se discrepantes , ita conciliavit, ut 

 Diopithem primum legera tulisse statuat, quo facto 

 Anaxagorae iniraicos , ulterius progressos , impetum 



in- 



(i) Lucian. De Gj'mn. p. 899. R.. ■— Aristot. Rhetr. I. i. 

 p. S12. C. 



Ca) ConfF. quos citavit Prid. ad Marmm. Oson. p. iio. 



(3) Jnstt. Orat. II. i(5. init. VI. i. 



C4) Conf, V. c. Dem. in Mid. cap.51. p 574. R. «q. — Plat. 

 in Apolog. Socr. cap. 33. p. 34. B. 



P 2 



