236 C O M M. L I T E R A R I A. 



na praestantia prorsus desciscereni ; cujus vitii Cleo- 

 phantus Themistoclis , Lysimachus Aristidis , et 

 Milesias et Stephanus uterque Thucydidis filius, 

 maxirae accusandi fuerunt (i). De Periclis tamen 

 filiis non omnino desperasse videnftir Athenien- 

 ses (2), quippe qui adhuc juvenes essent; quae 

 tamen spes praemacura eorum morte in vanum 

 abiit ; si quidem ad eos non pertinet Socratis accu- 

 satio in Gorgia. (3) Illo enim tempore , quo hicce 

 Dialogus habitus esse fingitur , dudum peste ab- 

 sumti fuerant : sed eo loco intelliguntur Periclls 

 consangumei , qui et post ejus raortem magnam 

 in civitate auctoritatem habuerunt , ut ex Alci- 

 biadis Hippocratisque (4) exemplo apparet. De 

 Paralo nihil diserte memoratum invenimus , unde 

 aliquid contra eum probari possit : Xanthippus 

 vero a Plutarcho nobis depingitur prodigus patris- 

 que coram aUis irrisor; ita ut et uxoris, quam 

 Isandri filiani duxerat , laederet famam , multos de 

 necessitudine qiiae eam inter Periclemque exsti* 

 terit , rumores in vulgus spargens; et ad mor- 

 tem usque patri inimicus permaneret C5). Utrum 



Pe- 



(1) Aristot. Rhett, II. :s. p. 5S6. C. — Himerius, p» 



250. 



(2) Plat. in Prot. cap. 16. p. 828. D. 

 (3-) Cap. 17. p. 472- ''• 



(4) Conf. Ohs. IV. 



(s) Plut. in Per. cap. 35. p. 171. Conf. cap, 13. p. 160. E. 

 cap, 16. p. 162. A. 



