038 C O^M M. L I T E R A R I A. 



biades Periclem debita observantia prosecutus fuis- 

 se. Nec Pericles omisit ingenium , quo adoles» 

 cens excellebat , suo pretio aestimare ; ita ut Alci- 

 biadem quovis tempore ad se admitteret , ejusque 

 consiliis in nonnuUis uteretur. Namque, etsi vix 

 audiendi sunt , qui contendunt (i), Periclera Al- 

 cibiadis suasu, ne pecuniarura sibi creditarum 

 rationes reddere cogeretur , bellum Peloponnesium 

 commovisse ; tamen inde coUigi poterit , Periclem 

 ejus sententiam magni fecisse. Ita et vldimus , 

 Alcibiadem Pericli , post filiorum mortem , persuasis- 

 se, ut denuo in publicum prodiret. 



Obs. XLIV. Qua occasione haec lex lata fuerit, 

 indicavimus Obs. XXIV. Ejusdem vero hoc tem- 

 pore auctorem poenituit. Quam ob rem Athenien- 

 ses , existimantes , eum jam satis poenarum , quod 

 tunc adeo arroganter egisset, dedisse, Deorum- 

 que ultione fuisse oppressum ; ipsi concesserunt , 

 ut nothus (2) inter legitimos cives reciperetur , ac 

 nomine paterno in sua curia censeretur (3). Hic 

 Pericles erat filius Aspasiae (4), et postea nomi- 

 nis celebritatem adeptus est victoril ad Arginu- 

 sas insulas reportata ; sed quum procella impedi- 



ti 



(0 Conf. Obs. XXXI. iii fine. 



C2) Conf. Arist. Politt. IIl. cap, 5. p. 344. C. 



(3) Plut. in Per. cap. 37. p. 171. E. — Aelian, VI. 10. XIII. 

 23. — Liban. Ep. 608. — Suld. in voce Aij/«o:Ti3()jTO{. 



(4) Harpocr. in ' A<rTX\f'nt iWqiie Vales. — Suid. 1. \. 



