ai3 C O M M. L I T E R A R I A. 



perpetuae quaedam inimicitiae inter utramque fa- 

 miliara exstitisse, quae a patre ad filium transie- 

 rint. Sic accusavit Xanthippus Miltiadem (i^, 

 Pericles Cimoni semper sese opposuit , nunc rursus 

 filiura opprimere conatus est, cujus nomen ipsum 

 atque e peregrina muliere ortus , multarum crimi- 

 nationura occasionem praebebat (2). 



Obs. XXXin. Hac occasione Oratio a Pericle 

 habita videtur , qua Athenienses adhortatus est , 

 ut ipsum dederent Lacedaemoniis , usus orationis 

 figura, qua cives tanquam lacessens, eo magis 

 tamen sibi devinciret. Fuit certe haec sententia 

 Herrnogenis (3), ubi dicit: ofAO^.cyoufiiva? yxp 

 UspiKKij'; ii aai Xkysi' 7rifz\pxT! (is , (txwxti (aovov 

 ^.iyou Xiyei: atque alio loco (4), clov rifp/xAJJi? 

 iu T^ sxtjTov a^mv «.TtiK&siv tU Axxs^^xi/iovx» 



Obs. XXXIV. Inter hos lcgatos fuit, cui no- 

 men erat Polyarces , de quo Plutarchus (5) haec 

 memorat : excusaverat pertinaciam suam Pericles , 

 dicens lege se prohiberi , quominus tabulam, in 

 qua psephisma adversus Megarenses scriptum 

 erat, avelleret; quibus auditis , Polyarces respon- 



dit: 



(1) Conf. Obs. II. 



(2) Plut. I. 1. — Cim. cap. 16. p. 488. E. 



(3) De Invent. Lib. IV. cap. dc figg. Quaest. p. 218. Stur- 



mii. 



(4) Lib. laud. p. 220. 



(5) Plut. in Per. cap. 30. p. 16S. D. 



