B S E R V A T I O N E 3. 219 



dit : „ si igitur lege prohiberis , quominus tabulam 

 „ avellas , age , converte eam intro , nulla lege lioc 

 „ impediente." Petitus (1) putavit, hoc praescriptum 

 ad omnes ratas pertinuisse leges , neque tamen nisi 

 unicum hocce exemplum attulit; quapropter Wes- 

 selingius censuit , illam de psephismate non avellen- 

 do legcm tantum ad Megaricum decretum pertinuisse, 



Obs. XXXV. In his Plutarchum secutus sum , 

 cujus anctoritas longe majoris mihi aestimanda vi- 

 detur , quam Scholiastae ad Aristophanem (a) , in 

 quo plura turbata sunt, ut ex Muellero jam indi- 

 cavi Ol>s. XXIII. : Suidas (3) eiiam mirabiliora 

 protulit. Verum est in his majoris momenti 

 quid, quod Diod. Sicul. (^4) haec accidisse di- 

 cat Archonte Euthydemo , atque adeo eodem 

 tempore, quo Anaxagoras atque Aspasia accu- 

 sati fuerint. Neque tamen fidem ei tribue- 

 ris, idque potissimum hanc ob causam , quod 

 Pericles orationem , qua de Atheniensium redi- 

 tibusi exposuit, coram Populo dixit, Peloponne- 

 siis etiamnum in Isthmo morantibus (5). Post 

 redditas igitur de omnibus reditibus expensis- 

 que rationes , non facile crediderim , Phidiam 

 ejusmodi furti continuo fuisse accusatum ; magis- 



que 



(ij Ad Legg. Att. p. 199. 

 (a) Ad Pacem vs. 604. 



(3) In voce $£;5<«u. 



(4) Lib. Xn. cap. 38. 



(5) Thuc. II. 13. 



