REDEVOERING. 15 



dige zorg, door den Alregeerder voor haar 

 gedragen ? Hij iramers was hel , die het 

 Bestuur onzer stad steeds moed en kracht 

 gaf, om, onder alle wisseling van voorspoed 

 en tegenspoed, uit eigene beperkte middelen^ 

 dien zetel der wetenschappen in stand te hou- 

 den, ja! met de Stichtingen dcr magtigste 

 Vorsten te doen wedijveren. (1) Dat voor- 



(1) Met liet hoogste regt , hebben Graevius , Drakenborch 

 en anderen , als iets zeer opnierkelijks en groots , het vcrmeld 

 en geroemd , dat eene stad , zoo laug , somwrjlen bij zoo 

 grooten druk der tij.den , de Hooge Scbool heeft kunnen en 

 ■willen iii stand houden. Die weet , -wat ons vaderland , dit 

 guwest en deze stad , vooral door en na der Franschen inval 

 in 1672 en 1795 , wedervoer , vraagt zich zelven , hoe de 

 Akademie steeds heeft kunnen bewaard blijven ? De opmer- 

 king van zulke bijzonderheden is zeer geschikt , ora onze 

 tiidgenooten niet al te geriDg te doen denken over het voor- 

 geslaclit cn hetgeen door hetzelve, voor de letteren en -weten- 

 schappen , gedaan is. Bovenal zien -wi} er uit , hoe God , ook 

 in de moeijelijkste tijden , met onze vaderen was en bleef. — 

 Dat onze Hooge School niet de stichiingen dcr tnagiigste Vors- 

 ten wedijverde , blijkt onder anderen uit deze gettugenis Tan 

 Isaac le Long , in zijne hondert-jarige juhel-gedachtenisse der 

 Akademie van Utrecht , uitgegeven te Amst. 1736 , 4to. » Ter- 

 » stond," zegt hij , » hccft deze Akademie met veel luister, 

 » het hoofd begonnen op te steken , zoodat zij voor geene an- 

 » dere in de Vereenigde Nederlanden bchoefde te zwichten. 

 » Sedert dien tijd heeft dezelve ook gedurig hoe langer hoe 

 » mcerder toeloop van Studeuten, uit al de bekende deelen 

 » van Europa gekregen , bestaande in Dttifschers , Zwitzers , 

 » Bohcmers, Hoyigarm , Engehchcn , Scholttn , Franschcn- , 

 » liulianer: , Ber.en , Zwcdoi cn .nr.dcrf Trecmde naticn , on- 



