^2 HERM. BOUMAN, 



ren eerbicdigen van den Koning der konin- 

 gen, die ongeschonden in stand dced blijven, 

 wat reeds hopeloos veiloren scheen. Met 

 welk eene verbazing zal de nakoraclingschap 

 het verncmen ! Door cenen nederigen Hoog- 

 leeraar , ondersteund en geholpen door eeni- 

 ge wijzen en goeden, wicr namcn in eeuwigc 

 eere moeten blijven, door zoo weinigen ver- 

 ijdelde de Allerhoogste het bevel en den ijze- 

 ren wil van den Dwingcland, voor wien bijna 

 eea gcheel werelddeel in hct stof gebogen lag. 

 0! konde uiijne zwakke stem doordringen tot 

 den Redenaar, dic, na vijftig jaren, als alle 

 die edelen niet ons tcr ruste zijn gcgaan, cn 

 hunne tegenwoordigheid zijne tong niet meer 

 belemmert, tot het nagcslacht zal sprcken^ — 

 dit , dit bovenal zoudc ik U , O Redenaar der 

 toekomst ! als de vcihevenste stolFe aanvvijzcn 

 ter verhecrlijking van den Almagtige , die aan 

 de zwakken , die op Hcm allccn vcrtrouwen , 

 krachtcn geeft, en dcn overmoed van dc Ti- 

 rannen der aardc beschaamt! 



Gij, tijdgenooten! weet hct, niet wcinigen 

 Uwer weten het volledigcr, dan ik, hoe Nc- 

 derlands opstanding aan de Hooge School een 

 «ieuvv, cen heerlijker leven schonk, dan zij 



