REDEVOERING. 2? 



immer gehad had. Nooit kunl Gij het vergc- 

 ten, hoe Koning Willem, het voorbeeld der 

 Vorsten, wien ons de volkeren benijden, haar 

 hoogeren rang en grootcre voorregten ver> 

 leende, dan immer de trouw der Burgerva- 

 deren, dan de toegenegenheid zelfs van Lo- 

 dewijks onsterfehjken Overwinnaar haar ver- 

 wervcn konde. En , zoo dikwijls Gij het her- 

 denkt, bidt Gij vurig voor het leven van dcn 

 wijzen Vorst, voor wien ieder lid der Aka- 

 demie zijn bloed veil beeft; en zegent Gij de 

 nagedachtcnis van Leydens rocm, den uit- 

 muntcnden Kemper, (1) en van allen, die 

 mct hem het onregt, ons aangedaan, edel- 

 moedig hielpen vcrgocden. Maar bovenal, 

 zoo dikwijls Cij hct U hcrinncrt, moet Gij, 

 met de innigste dankbaarheid, bctuigen: WiJ 



(1) Zie Heringa , E. z. in Orat. de Audilonu caet. p. 36 sij. 

 De beroemde Leydsclie Hoogleeraar , wien wij noemden ,. 

 volgde zelf , omtrent onze Hooge School , de edelmoedige en 

 waarlijk vrijzinnige beginselen , welke hij , zoo krachtig en 

 welsprekend , aan anderen had ar.ngeprezen , zoo wel in zijn» 

 redevoering : dc prudtntid civili in promovmdd truditione , 

 pvilice hah. d. JO. Jun. a, 6806 , quum magistratum acade- 

 micum poneret ; [Hardcrov . 1%Q\ .) a!s in de belangrijke stuk- 

 keu , voorkomende in den Reccnsent , ook der Recc. D. L 

 kl. 738 volgg. en vooral D. IL bl. 260 Tolgg. Zoo ik mij 

 althans niet groolelijks vergis , zijii ook dezc ran zijne hand. 



