26 HEKN. BOUMAN, 



slen lcgcnspocd verschartcn der Akademie zoo 

 heilzanie verordeningen , (l) zoo grootelijks 

 toegcnomene ecndragt , zoo velc aandoeolijke 

 blijken van der landzaten hartelijke belang- 

 stelling en diepgcwortclde toegcnegenheid, dat 

 zij , hct leed ontkonten , dankbaar aan God , 

 betuigen raoest: Het was mi/ goed verdrukt 

 te zijn! 



Weinig intusschen zoude dit alles haar ge- 

 baat hebben , ware het licht harer Leeraren 

 duistcrnis geweest : raaar voor dien zwaarsten 

 ramp , die eene Akademie kan treflen , be- 

 waardc haar de ecuwige Zonne der geregtig- 

 hsid , wicr stralen haar steeds beschenen. 

 Slaan wij het oog, Feestgenooten ! op de hjst 

 dcr Hooglecraren , die haar dienden, cn reeds 

 hunnen loop voleindigden : want van de nog 

 levcndcn raogcn vvij niet sprekcu. Wij zicn 



vius had , bij de viering van het eerstc halve eeuwfeest , hoe 

 groote rampen ook te verroelden hebbende , echter , het lot 

 der Akademie , gedurende het eerste vijftigtal jareu vau haar 

 bestaan , als in het algemeen zeer gelukkig eu gezegend , mo- 

 gen roemen. ( Orat- in nat. quinquages. Ac. Rheno-Traj. f. ma- 

 zima , p. 27 , Graevii Oraft. a Burra. edd. p. 389.) 



(1) Hiervan zie men een opmerkelijk voorbeeld in het be- 

 sluit van Burgemeesteren en R.tad , als Verzorgers der Hoog« 

 School , van den 15 October 1674, door Heringa medege- 

 «ieeld , t. a.p. bl. 181—183. 



