30 HERM. BOUMAN, 



en hare zetels bevestigt. Doch, welke ande- 

 re oorzaken of aanleidingen ook wij noemen 

 kunnen, die deze, ons allen dierbare Stich- 

 ting door het Hcht van zoo vele voortreffe- 

 hjke mannen dedan bestralen; het was alles 

 uit en door en tot Hem, die de tijden be- 

 scheiden heeft en de hepaling van ieders 

 iponing, die volken en steden verhoogt of 

 vernedert, gehjk Hij wil; van den Vader der 

 geesten, die, door de raadslagcn der wijzen, 

 Zi/ne weldadige oogmerken uitvoert ! 



T)e tijd vergaat ! Gods gunst kent geen 

 verouden ! {i) Zoo zullen wij weldra, naar 

 des godvruchligen Dichtcrs voorgang, dc jui- 

 chcnde koren hooien aanheffen. En die 

 woordcn zal ons hart mct blijde dankcrken- 

 tcnis hcrhaien, als wij aan al hct goede den- 

 kcn , onzer iiooge Scholc , ooJ: in dc laatste 

 tijden , te bcurt gevalhn ; — aan de welda- 



(1) Verzen uit de CantaU van Jen beroemden Diclittr , 

 Kv. M.C. vanHall, dic , op den laatsten akadeiuischen feest- 

 dag , stond gezoiigen te woi-den. Op een anJer vers , in der- 

 «eiver opdragt voorkomende , he]j ik »u=j eeu.: toespeling ver- 

 «wloofd , nabij het siot <!ei- r<:df. 



