REDEVOERING. 51 



den van onzen wijzen Vorst , die niet duldde, 

 dat Fransche of Belgische betweterij de wet 

 zoude geven ter omkeering der oud-vader- 

 landsche inrigling; — aan den toegenomen' 

 bloei van ons voortreffelijk Gymnasium ; — 

 aan den roem der zoo nuttige Veeartzeny- 

 School en anderc insteUingen , die het ver- 

 hevene doel der Akademie bevorderenj — 

 ja, aan alles, wat der studicn nieuwe hulp- 

 middelen aanhood en sleeds blijft schenken. 

 Maar eene herinnering is er, die hier al hct 

 overige , hoe gewiglig ook , in de schaduw 

 doet plaatsen. Eene gedachte, die, bijna 

 zeide ik , al het andere verzwclgt ! Onuit- 

 sprekelijk groot is de vreugde der teederc 

 Moeder, als zij hare geliefdc kinderen uit 

 het nijpendstc Icvcnsgevaar gered en behou- 

 dcn ziet. Dit, dit is het gelijkende beeld van 

 de blijdschap der HoogeSchooI, toen zij hen, 

 die hare hoop cn glorie waren, zich, als uit 

 de kakcn van den dood, zag wedergegeven. 

 Ja, groote, tallooze gevaren zijt Gij, edele 

 Zonen der Akadcmie! ontworstcld, toen Gij, 

 na Napoleons verraderlijkc wcdcrkomst, en 

 niet mindcr toen Gij, vijfden jaren latcr, na 

 der Belgcn snonden afval, liever voor het Va-- 



