6 PH. G. vAN HEUSDE, 



Aegrc equidem, Auditores, et ferme invitus 

 iii hunc locum ad dicendum escendi. Dicere 

 hoc die Acaderaiae festo Heringam , senem 

 venerabilem, nisi valetudo impedivisset, opor- 

 tuerat, quippe oratorem praeclarum, cundem- 

 que Academiae nostrae omni terapore, peri- 

 culosissirao etiam, vindicera ac statorem. Ego 

 vero, qui pietate erga virura sumraum ductus, 

 dicendi munus suscepi , nec orator sum , nec 

 unquam pro tanta lectissiraorura virorura co- 

 rona verba feci, Et quaravis vestra in beni- 

 volentia acquiescara totus , id ego et vobis et 

 huic solemnitati et vero mihi debeo, ut de hoc 

 ioco «on prorsus cum dedecore decedam. 

 Acccdit gravitas difficultasque negotii, mihi 

 non exigua. Inslauranda nobis hodie mcmoria 

 viroruin est , qui in suo quique doctrinae ge- 

 nere excellcntes, ornarunt Acaderaiam nostram. 

 Ego vero nullaui data opera doctrinara trac-* 

 lavi: contentus iui, si tractanda tradendaque 

 cum historia ct philosophia, tura vero maximc 

 huraanitalis disciplina , ad colendas doctrinas 

 praepararem juvenum animos, ut et ipsas et 

 nmtuam earura conjunclionera ac veluti cogna- 

 tionem hac tenera jam aetate perspicerent. 

 Sed age , ubi faccrc non licet , quod vehm , 



