12 PH. G. vAN HEUSDE, 



sanc huic nostrae Academiae Trajeclinae , 

 Audilores , tales defuerunt philosophi. Quis 

 diligentior naturae perscrutator cura Mus- 

 schenbroekio, tumGeunsio? QuisPihoc- 

 rio nostro Jurisprudenliam acriore et magis 

 philosopho ingenio excoluit? Quis denique 

 Witsio, quis Roellio Theologiae adhibere 

 sanam philosophandi rationem studiosius co- 

 natns est? 



Quo vero latius per nulla non studiorum 

 genera vis philosophiac patct, eo magis in 

 utramque parleni publica ipsius in Academiis 

 institutio vaiet. Nam , quod Cicero de elo- 

 quenlia pronunciavit: sapientiam sine eloquen- 

 lia parum prodcsse civitatibus , eloquentiam 

 vero sine sapicntia nimium obesse plerumquc, 

 prodesse nunquam , id aptissime iu philoso- 

 phiam quadrat. Nocuit vehemcnter, ubi, a 

 sapientia sejuncta , inanibus opinionibus ar- 

 gutiisque juvenum animos oppierct; quoties- 

 cunque vcro, cum sapientia conjuncta, ad op- 

 tima quaeque juvenum animos excitavit, toties 

 mirabiliter et civitalibus et vero Academiis 

 profuit. Patuit hoc in patriis Academiis : 

 omnes vencrati W ij n p c r s i i sapiientiam sunt : 

 patuif in hac nostra, Auditores, in qua simi- 



