4 O R A T I 0. 



anni, cx quo Academiae Trajectinae, almae 

 nostrae matri, valedixi. Neqne haec sola 

 sunt, quae adeo me perturbant. Muito ma- 

 gis etiam commoveor ac prosternor , venisse 

 jam horam cogitans, qua Professoris Theolo- 

 gici munus sim auspicaturus. Est enim gra- 

 vissimum quid, me quidem judice , recte illo 

 munere fungi , atque omnia , quae injungit , 

 officia ita praestare, ut Deo Christoquc non 

 niinus , quam aequis hominibus proberis. Quod 

 si niecum reputo, quis vere honorifico, quo 

 jam gaudeo, nomine dicatur, quibus animi, 

 ingeniique dotibus ornatum , qua doctvinae 

 varietate et copia instructum eum esse opor- 

 teat; si considero, futuros Sospitatoris , ejus- 

 que Ecclesiae ministros ab illo instituendos 

 esse ct formandos 5 si porro clarissimum De- 

 cessorem suspicio, raeamque tenuitatem et 

 erudilionis inopiam cura singularibus ejus vir- 

 tutil)ns et doctrinae copia coraparo, tum ad 

 uic ipse hacc fcrc verba facio : « quid tu fe- 

 « cisli tandcra ? Tuae te audaciae pudeat. 

 (( Onus susccpisli, quod huracri ferre recusa- 

 «bunl." Acccdnnt tcrapora , quae vivimus, 



