6 J. L. C. SCHROEDEH van der KOLK 



mihi aures pracbealis , quaiu hunianissime 

 rogo. 



Nullam generis humani cladem ipsa mentis 

 alienatione csse magis fbrmidandam , nullo- 

 que morbo ipsura adeo hominem corripi, 

 quis est , qui non assentiatur , etiamsi obiter 

 tantum miseros illos hoc raorbo laborantes 

 contemplatus fuerit. Adspicite homines ra- 

 tionis moderamine privatos , tanquam naves 

 sine gubernaculo aestuosi maris lluctubus jac- 

 tatos 5 quorum alius effrenatis anirai pertur- 

 bationibus agitatus in vehemcntissimos motus 

 erumpit, aut laetitia gestiente et inani cfluse 

 exsuUat , aut ira et furore levissima de caus- 

 sa in comraoliones insolentius cffcrturj ahus 

 vero aegritudine contrahitur , ct angore gra- 

 vissimo atque ineluctabili mocrore exanimatus 

 misere deprimitur , quin etiam ad desperatio- 

 nem adactus ad ipsura vitae taedium duci- 

 tur manusque sibi adferre violentas (quod 

 vel nulli unquara aniraali contingit) inque 

 suum ipsius pcctus sacvirc cogitur- tum dc- 



