k% I N T Pv O i T U S. 



m\vterehi.' Respiciebaiit unice xopjccvixv suam. In 



''mnnes , qui cives non essent , crudelissime saevire 



licebat. Inde servitiis, quae perquam apud eos in- 



valuit, humanitati illa' prorsus repugnans, ut a 



domini voluntate penderet , utrum liber quis eva- 



deret, necne. Quodsi apud Graecos libertate 



servus donabatur , is ad inquilinorum fere refere- 



batur numerum. Romani vero majore hac in re 



humanitate usi simt, quum servos manumissos cum 



plena libertate, tum civitate etiam donarent, ut 



civium adeo gauderent jure atque honoribus. 



Jus autem civitatis amiquitus, optima certe aeta- 



te, iSLimmum habitum fuisse honorem , non est 



• qTaod: moneam (i). Longe sane alia ratio est , 



quae ;hodie apud gentes recentiores obtinet. Ve- 



rum ei-ant etiam antiquae civitates longe a nos- 



tris genere drversae , quippe quae ex communionis 



'et soeietatis studio originem suam imprirais repete- 



rent. Hac ipsa deinde communione vigorem suum 



floremque et parabant et paratum retinebant, quo 



■sponte factum , ut y.oivii)vovg suos unice etiam cura- 



rent et amore prosequerentur. Sed vel sic tamen 



habet veterum Politica , quo se nobis imprimis 



commendet, quodque pleniore expositione omnino 



dignum videatur. 



Effici haec Politicae antiquae praestantia jam quo- 



dammodo potest ex modo laudata Platonicanarratione, 



. .u. . , i ... quae 



' (ly Siibtiiitcr Ae eo dis]>ulat CI. van Hcusde , Diatr. 



p. 5l. sqf{. 



