PHILOSOPHICO - HISTORICA. 23 



citoque amore ih civitate non admittendo disputavit 

 ejusque ostendit turpitudinem , sic deinde loqui per- 



git : „ Ttg OUV tXuSpMTTUV rOVTO OV TOIOVTOV V0fi0S£TJ^(TSl j 



<r%f5oi/ cy^f/ij, £'%wj/ ys evr^ vcp vof/.ov aA!^5>j"(l). 



Patuit jam ex iis , quae e Cicerone et Platone 



hactenus congessi , divinam ab antiquis huic legi 



tributam fuisse originem. Vocatur inde a Cicerone 



„recta et a numine Deorum tracta ratio, imperans 



honesta , prohibens contraria" (2). Ulterius etiara 



processit Plutarchus in libello ad principern indoctum, 



Hic enim, commemoratis Anaxarchi verbis , quibus 



dixerat , Jus et Fas Jovi assidere , ita ea reprehen- 



dit , ut dicat : „ 'O /t/Jv Z£u<? ovk ax^t '^viv "hiKViv Tctkp- 



stpov , aK}C avTog Vivivi koCi 6if/,tg sctti , kx) v6(4,uv 



TTpscr^ovTXTog Kai TsKsioTOiTOt;. ol 'TTci.KtyAo) ovtu Ksyovffi 



Koci ypciCpovirt kx) '§i'Bcc(7K0V(Ttv , dig avsu ttK^g «/3%f/v 



/MJ^Se Tov Aiog KxKm ^vvaf^svov'" (3). Itaque vel 



fallor equidem , vel jure Cicero ab hac sempiternft 



divinSque lege juris principia ducenda esse putavit. 



Copiose iccirco , ut apparuit , in opere de Legibus 



eam illustravit et definivir ; sed in libris de Repu- 



blica quoque non intactam naturae legem reliquit. 



, Fragmentum exstat apud Lactantium , quod plene 



laudatae legis vim et naturam explicat. „ Est qui- 



dem ," inquit, „vcra lex recta ratio , naturae con- 



gru- 

 (i) Plato 1. 1. Lib. VIII. p. 836. E. 



(a) Cic. de Legg. Lib. I. c. 28. Philipp. XI. c. 12. Cf. 

 de N, D. Lib. I. c. i4. tum vero maxime Digg. Lib. I. Tit., 

 III. 5. 2. 



(3) Plutarch. ad princ, indoct, Vol. IX. p. 123, 



