30 DISQUISITIO 



possit (i). Harum igitur natura qualis esse de- 

 beat, egregie item docuerunt antiqui. Ad naturae 

 nempe legera eas accommodandas esse statiierunt. (a). 

 „Ergo ut illa divina mens summa lex est; ita , 

 cum in homine est , perfecta est in mente sapien- 

 tis. Quae sunt autem varie et ad tempus descripta 

 populis , favore magis quam re , legum nomen 

 tenent" (3). Itaque divina illa ratio cum est in 

 liominis mente confirmata et confecta, homimmltK 

 est (4). „ Est enim ratio mensque sapientis ^ ad 

 jubendum et ad deterrendum idonea" (5); quod 

 recte etiam pronunciavit aliquando Demosthenes, 

 quum diceret : ,, Uxg £Vt) v6fjt,og £vp;^,«« [^h xxi 



^MfOV Ssciv , ^Oyi^X §' XvdpUTTUV 0pOVlfJiCCV , £7riX,v6pScofJt,x Se 



ruv sKOucricov k») dxou^iMV a,(j,xpTVj[iix,Tccv , TToXsug Ts 

 (Tvv6^Kvt xoivyj , xx$'' ^v ttxcti -Trpoqyjxsi ^p Tolq iv TfJ 

 iToXsi''' (6). Quum igitur naturae lex quod justum 

 bonumque est spectare dici debeat , ut divinam re- 

 ferens originem , leges in civitate ita ad naturae 



le- 



(l) Demosth. ap Sloh. Serm. 4i. p. 270. 



(a) Sophistac tameu uti justitiam to tov xpfiTTOVO? 

 ffVf^^dpov (leriuire solehant, ita distinguehant quoque Zegewi 

 intcr et Naturavi. Viilgus nempe hominum leges sanxisse 

 dicebnnt , quibus quaevis prohiheretur injuria ; naturani 

 vero robustiorihus et fortioribus orania concessisse et vali- 

 (liorihus jiis dedisse imperandi imhecillioribus ; argumento 

 Platoue in Gorg. p. 482. E, sqq. 



(3) Cic. ds Leg^. Lih. 11. c. 5. 



(4) Cic. 1.1. Lih. 1. c. 6., ad q. 1. vidd. Interpretes. 



(5) Cic. 1. I. Lib. II. c. 4. 



(6) Dtnioslh. Orat. I. Cuntra Aristogit. p. 77!. 



