PHILOSOPHICO - HISTORICA. 33 



unice ad bellum istae referrentur atque ad parteiri 

 adeo virtutis (i). 



Sed ut de justitia, legibus imprimis spectandd, 

 singulatim etiam videamus, animadvertendum , vo- 

 luisse antiquos , ut legislator patris matrisque per- 

 sonam in civitate gereret, ut leges ejus imagi- 

 nem repraesentarent hominis , civium saluti omnia 

 postponentis , nec vero tyranni ac domini, pro' 

 arbitrio imperantis (2). Nam perverse vulgo statut 

 dicebant , hoc potissimum legum esse propositum , 

 ut utilitati eorum prospicerent , qui civitati prae- 

 essent (3), quum potius toti civium multitudini 

 consulere debeant , nec recte illae leges dicantur^ 

 quae non ad communem referantur civitatis utilita- 

 tem C4)- Testatur haec cum Platone Aristoteles : 

 „ 'ATO^oyo-/ Tivsg," inquit, „ jrflVfpov tu vofioShy 



90/4.0S£T}lTi0V , l3ov}.Ofi£VCi3 TlSstTSnil TOvq opSoTckTOUS v6- 



fiovg , Trpog to tuv ^sXtiovmv <TV{i(p£pov ^ Trpbg to tuv 

 -Kheiovm. — Tb §' opSbv X^TTThv hug' to S' hag 

 opSbv TTpbg Tb Tijg TroXeccg oKi^g aufiCpipsy kx) Tpbg t^ 



XOIvbv TO TUV TTOklTSlv" (5). 



Ex hisce igitur colligi possit, merito legem, v/iio- 

 rum emendatriccm vocari a Cicerone potuisse com- 

 mendatricemque virtutum , recteque illum putasse 



ab 



(1) Plat. l.J. Lib. IV. p. 705. E. 



(2) Plat. 1. I. Lib. IX. p. e5g. A. 



(3) Plat. 1.1. Lib. IV. p 714. C. sqcj. 



(4) Plat. 1. 1. p. 7.5, B. Cf. de Ren. Lib. VlF. p, 619. ts 

 et pnssim. 



(•5) Arislot. Politic. Lib. III. c. 7. §. i3; 



c 



